من هنوز خواب میبینم                        که دوره دوره ی وفاست

 

که اعتبار عشق بجاست                             دنیا به کام آدماست

 

                             من هنوز خواب میبینم     

 

من هنوز خواب میبینم                             که این خودش غنیمت

 

برای دیگرون یه خواب                               برای من حقیقت

 

                                 من هنوز خواب میبینم  

 

سوت دلان یکی یکی تموم شدن                  

                                           سوت دلی نمونده غیر از خود من

 

کسی که عشق و غم و فریاد بزن            حقیقت آدم و فریاد بزنه

 

                      هنوز تو غصه های من رنگ و ریا جا نداره 

 

                          دروغ نمیگن آدما دشمنی معنا نداره  

 

                       هنوز تو غصه های من هیچکسی تنها نمیشه

 

                         کسی به جرم عاشقی خسته و تنها نمیشه  

 

          هنوز توی دنیای من هر آدمی یه عالمه گلا نمیفروشن به هم

 

                                        گل مثل قلب آدمه   

 

                                        گل مثل قلب آدمه          

 

 سوت دلان یکی یکی تموم شدن                                      

                                           سوت دلی نمونده غیر از خود من

 

کسی که عشق و غم و فریاد بزن            حقیقت آدم و فریاد بزنه

وقتی تو نیستی گم میشه آفتاب                            

                                                خاکستر میشه حریر مهتاب

از رفتنت من پر میشم از شب                                

                                                  شبه دلهره شبه اضطراب

وقتی تو نیستی دنیا شب میشه                                  

                                                 شب از دله من شب تا همیشه

بی تو هر نفس تکرارترسه                                     

                                          لحظه لحظه نیست نبض تشویشه

بی تو نه صدا مونده نه آواز                                   

                                            نه اشک غزل نه ناله ساز

بالی اگه هست از جنس کوهه                              

                                               از رنگه خاک و هسرت پرواز

هیچکی عاشقت اینجور که منم                              

                                                  نبود و نشد لاف نمیزنم

من از تویی که بد کردی با من                               

                                                 گله میکنم دل نمیکنم

هیچکی عاشقت اینجور کهمنم                              

                                                  نبود و نشد لاف نمیزنم

من از تویی که بد کردی با من                                

                                               گله میکنم دل نمیکنم

بی تو نه صدا مونده نه آواز                                   

                                           نه اشک غزل نه ناله ساز

بالی اگه هست از جنس کوهه                                  

                                 از رنگه خاک و هسرت پرواز

دلم برات تنگ عزیز

                                 یاری نمیکنی ز من

دارم دیونه میشم و

                                    نمیبینی نیاز من

من دلم برات تنگه عزیز

                                 یاری نمیکنی ز من

دارم دیونه میشم و

                                    نمیبینی نیاز من

میخواهم ببینمت ولی

                          فاصله از من تا خداست

خودم هزارو یک طرف

                            همه هواسم به شماست

وقتی نمیبینم تو رو

                           چشمامو واسه کی بخواهم

نفس برام سمی میشه

                             هوارو واسه کی بخواهم

انگار نه انگار که دلی

                                  برای بودن تو بود

رفتی و بین آدما

                               شدم یک  بود و نبود

یه جور واقعی تورو

                               حس میکنم توی تنم

بدون تو بدون تو

                               دیگه دارم دق میکنم

صورت ماه تو عزیز

                                 دیوارای خونه شده

هرکی میبینتم میگه

                                  طفلکی دیونه شده

تورو خدا رازی نشو

                            بیشتر از این هدر بشم

دیگه بسه رازی نشو

                            اینجوری در به در بشم

دله دیونه ای دل ای بی نشونه ای دل

ندونستی زمونه نامهربونه ای دل

وقتی شکستی از عشق عاشق شدی دوباره

ندونستی محبت خریداری نداره

دله دیونه ای دل ای بی نشونه ای دل

ندونستی زمونه نامهربونه ای دل

حرفای عاشقونه وقتی پر از فریبه

دنیا به چشمه عاشق یه دنیای غریبه

اون که امروز آشنامه اوج عشقش تو صدامه

اون که امروز آشنامه اوج عشقش تو صدامه

میره فردا بی بهونه درد عشق و کی میدونه

میره فردا بی بهونه درد عشق و کی میدونه

یه کاری کن خدایا من از این دل جداشم

 نفرین به هرچی عشقه میخوام عاشق نباشم

یه کاری کن خدایا من از این دل جداشم

 نفرین به هرچی عشقه میخوام عاشق نباشم

شبی سرد است,ومن افسرده.

 

راهی دور است,وپایی خسته

 

تیرگی هست وچراغی مرده

 

 

می کنم,تنها,ازجاده عبور:

 

دور ماندند ز من آدمها

 

سایه ای از سر دیوار گذشت,

 

غمی افزود مرا بر غم ها.

 

 

 

فکر تاریکی و این ویرانی

 

بی خبر آمد تا با دل من

 

قصه ها ساز کند پنهانی.

 

 

 

نیست رنگی که بگوید با من

 

اندکی صبر,صحر نزدیک است.

 

هر دم این بانگ برآرم از دل:

 

وای,این شب چقدر تاریک است!

 

 

 

خنده ای کو که به دل انگیزم؟

 

قطره ای کو که به دریا ریزم؟

 

صخره ای کو که بدان آویزم؟

 

 

 

مثل این است که شب نمناک است

 

دیگران را هم غم است به دل,

 

غم من,لیک,غمی غمناک است.

 

 

 

 

قسم به عشقمون قسم همش برات دلواپسم               قرار نبود اینجوریشه یهو بشی همه کسم

راستی چی شد چه جوری شد                                                                       

                              این جوری عاشقت شدم                                              

                                                   شاید میگم تغصیر توست تا کمشه از جرمه خودم

به ملاقات آمدم ببین که دل سپرده داری             چگونه عمری از احساسه عشق شدی فراری

نگاهم کن دلم را عاشقانه هدیه کردم                تودریا باشو من جویباره عشق و در تو جاری

من از پروانه بودنها                                                                                  

                   من از دیوانه بودنها                                                                  

                               من از بازییه یک شعله سوزنده که آتش زده بر دامانه پروانه نمیترسم

من از هیچ بودنها از عشق نداشتن ها                       از بی کسی و خلوت احسان ها میترسم

راستی چی شد چه جوری